මංජරි

රාත්‍රියේ නිසල බව හෙමිහිට ඇදී ඇදී යද්දී මීරාගේ කොට්ටය අසල තිබූ එලාම් ඔරලෝසුව හඬ නගන්නට වූයේ ය. එපා කරවන සුලු

ආලෝකයෙන් අඳුරටමාව තල්ලුකළේ කවුරුන් ද මෝඩකම්වලින් පලා යමිඑය සිරකුටියක් විය රහස් දදිගු කලක් වාසය කළ විශ්වය සඟවා ගෙන ඇතිකළුවර තුළපෙරළෙන බවක්

අද රාත්‍රිය ගෙවුණු පසු… සුප්පෛයාගේ කොළඹ ගමන හෙටයි. රාත්‍රිය පුරාවට පාර්වති අම්මාට නින්දක් නැත. “මම හුරතල් කරල ඇස් දෙක වගේ

වෙඩි උණ්ඩවලින් සිදුරු වී තිබූ කිලිනොච්චිය නම් නාම පුවරුවේ කුහරයක් අතරේ හිඳ දෙමළිච්චෙක් පියාපත් සැළුවේ ය.දින ගණනාවක් මිනිස් වාසයෙන් තොර